Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2007

Το Λησμοβότανο



Θέλω να χαθώ στις μυριάδες των χρόνων,
να αστροκουλουριάσω την ψυχή μου να αγαλιάσει,
να ξεχάσω, να θυμηθώ την αρχή,να δω στο τέλος μου την αναγέννησή,
θέλω να παιχνιδίσω,να κολυμποπετάξω στην μαύρη ύλη
και να προσπαθώ να φτάσω τις κοντινές μου φλογίτσες.
Ανάστροφα σαν σε θάλασσα να χαζεύω την Ανδρομέδα,
να βλέπω το πολύχρωμο βασίλεμα των δύο σφιχταγκαλιασμένων
ήλιων σε κάποιο πλανήτη στην Λύρα.
Φωτιά και σκοτάδι σαν ελπίδα και πραγμάτωση όμοια.
Σας παρακαλώ φίλοι μου,μην μ'αφήσετε να επιστρέψω,
ιδρωμένος ασθμαίνωντας να προσπαθώ να επιβιώσω,
όχι κι εσύ,αν μ'αγαπάς μην μ'αφήσεις να επιστρέψω,
δεν μπορώ άλλες θλιβερές Παρασκευές.

Δεν υπάρχουν σχόλια: